ΗΤΑΝ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ

 ΗΤΑΝ ΚΑΛΟ ΠΑΙΔΙ

Αυτό το σώμα που συνέχεια ποθεί

σιμά θα καταλήξει σπίτι για σκουλήκια

εις στα εξ ων συνετέθει θα διαλυθεί

κι απ' τα οστά του θα βγαίνουν ποντίκια

Αυτή η όψη που τολμά να αγαπηθεί

θέλει να ξεχάσει που θα καταλήξει

της νιότης τ' άνθος του θα μαραθεί

μαύρη τρύπα άξαφνα θα το ρουφήξει

ότι ετίμησε και φώτισε θα αμαυρωθεί

κι όλη η χαρά του σε κάσα θα χλομιάσει

η σχέση με την ύλη επιτέλους θα λυθεί

στα λείψανά του μια αράχνη θα φωλιάσει

Κι ο κόσμος ο ανύποπτος θα συνεχίσει

καθείς στο έργο, στη θέση όπου ετάχθει

σε δυο γενιές η μνήμη του θα έχει σβήσει

ήτανε καλό παιδί μα πόσο νωρίς εχάθει!