ΑΤΙΤΛΟΝ

By Δημήτριος Παπαθεοφίλου

 Στο πιο βαθύ σκοτάδι ανθίζουν οι σιωπές 

στου έρωτα τη μέθη μαραίνονται οι ντροπές.

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

ΣΤΑΣΙΣ

By Δημήτριος Παπαθεοφίλου
ΣΤΑΣΙΣ Το μυαλό μου έχει αδειάσει, εστέγνωσεν τελείως μίαν έμπνευση ζητώ μήπως έλθειν αιφνιδίως το μόνον όμως που ευρίσκω δια να γράψω τας κοινοτυπίας είναι πως πρέπει πια να πάψω Δεν είμαι εγώ αυτός όμως που ομιλεί να νεωτερίσω διόλου λοιπόν δεν ωφελεί Τα σύμφωνα τούτο το ποίημα έχουν καταλάβει το σίγμα άρπαξε το ταυ και το λάκκο μου σκάβει. Λένε: δίχως εμάς δεν δύνασαι να συνεχίσεις δεν θα σταυρώσεις λέξη τρεις στροφές δεν θα γεμίσεις Τα σύμφωνα αποφάσισαν τα φωνήεντα θα συμφωνήσουν τώρα γράφουνε ότι θέλουν κι εμένα θα με σβήσουν!
Read more »

ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΟΣ

By Δημήτριος Παπαθεοφίλου
 ΤΑΥΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΟΣ  Θα πετάξω στα σκουπίδια τον κάδο απορριμμάτων στην έχιδνα θα αφήσω να τρώει την ουρά της θα ψεκάσω με κολόνια στοίβες αρωμάτων  θα βάλω σκοπιά να φυλάει την φρουρά της.
Read more »

ΥΠΗΡΞΕ

By Δημήτριος Παπαθεοφίλου
 «ΥΠΗΡΞΕ» Ήτανε μόνο η αγάπη που έδωσε. Υπήρξε μόνο η αλήθεια που άφησε. έρωτας ήταν και πάθος που ενέδωσε κι ένας πόνος που τη ζωή ζωγράφισε   Αλλιώς θα έμενε απλά ως διαθήκη  σε ένα φάκελο ενός συμβολαιογράφου. Και ως επιγραφή κοινότυπη να του ανήκει σε μια πλάκα ολόλευκη στο πλάι του τάφου.
Read more »